مجید یاقوتی
تماس با من
پروفایل من
آرشیو وبلاگ
      زندگی من (اتفاقات و خاطرات)
روزمرگی نویسنده: مجید یاقوتی - سه‌شنبه ۱۳۸٩/۱٢/۱٧

الف) اتوبوس ایستاد و سوار شدم. یکی از اتوبوس‌های خصوصی بود. کرایهاش 100 تومان بود و مسافران موقع پیاده شدن باید هزینهاش را پرداخت میکردند.

به ایستگاه آخر رسیدیم و راننده فقط درب جلو را باز کرد تا همه از یک سمت پیاده شوند و 100-تومانهایشان را بدهند. چند ثانیه که گذشت سر و صدای مسافران انتهای اتوبوس بلند شد. به راننده میگفتند که درب عقب را هم باز کند تا زودتر پیاده شوند. اعتراض ها که بالا گرفت، راننده درب را باز کرد.

به کسانی که پیاده میشدند نگاه کردم. تقریبا نیمی از آنها پس از پیاده شدن، نگاهی به 100-تومانهایشان کردند، سپس آن را در جیب خود گذاشتند و رفتند.

ب) ساعت 11:30 شب منتظر تاکسی بودم. یک پراید بوق زد. راننده
اش مرد جوانی بود. 24 ساله، مجرد و در طرح مسکن مهر، مسئول یکی از بخشها بود و ماهیانه 800 هزار تومان درآمد داشت اما همچنان قصد ازدواج نداشت. سوار شدم و راه افتاد.

به بزرگراه که رسیدیم بنزینش تمام شد. چند قدم جلوتر تابلوی «پمپ بنزین 250 متر» نصب شده بود. پیاده شد و یک چهار لیتری از صندوق عقب ماشین برداشت و به سمت پمپ بنزین راه افتاد. از آنجایی که واقعا بیکار بودم، ازش خواستم که اگر دوست دارد من هم با او تا پمپ بنزین بروم، اما او قبول نکرد. هدف من این بود که خیالش راحت باشد اما او شاید در رو دربایستی مانده بود.

ضبط ماشین روشن بود و موسیقی پخش میشد. تقریبا 10 دقیقه گذشت. راننده برگشت و مشغول ریختن بنزین در باک ماشینش شد. ازش پرسیدم چطور به من اعتماد کرده و مرا با ماشینش تنها گذاشته است. هر چه باشد ضبط ماشین سالم بود و به گفتهی خودش حدود 200 هزار تومان میارزید. از داشبوردش هم خبر ندارم. گفت از قیافهام فهمیده که این کاره نیستم. با این وجود به او گفتم به ریسکش نمیارزید.

ج) تاکسی نگه داشت و سوار شدم. از آن سمندهای زردی بود که هم خودش باکلاس به نظر می‌آمد هم رانندهاش که حدود 55 سال سن داشت. حرکت کرد.

معمولا در تاکسی که مینشینم، به نحوهی رانندگی راننده خیلی دقت میکنم. به چهارراه رسیدیم. در خط سه، پشت چراغ قرمز توقف کرد. چراغ که سبز شد راهنمای راست را زد و در آن شلوغی میخواست از خط سه به خط یک بیاد شاید بتواند مسافر دیگری هم سوار کند. رانندههای دیگر به او راه نمیدادند و او به من میگفت: «نگاه کن. مردم یک ذره گذشت ندارند».

وارد بزرگراه شد و بعد از آن هم بلوار امامت. در تمام طول مسیر بین خطوط رانندگی نکرد در حالی که خیابانها شلوغ نبود و حرکت بین خطوط سخت نبود. در تمام مسیر میگفت مردم خیلی بد رانندگی میکنند.

-----------------------------------------------------------------------------------------------
پ.ن1: مملکته داریم!؟=مردمه داریم!؟
پ.ن2: مردم داریم=مملکت داریم
پ.ن3: اکثر ما موقع رانندگی فقط به کلیات آن توجه می
کنیم و جزئیات را گاهی اصلا به یاد هم نمیآوریم. فقط یاد گرفتهایم طوری رانندگی کنیم که ماشین خاموش نشود، که تصادف نکنیم، که به مقصد برسیم و... و کلیات دیگر شامل پلیس، (غالبا) چراغ قرمز و مواردی از این دست میشود. اما جزئیات، بیشتر جنبهی کلاس یا فرهنگ رانندگی را دارد و ما هم که بسیار با فرهنگیم (!) و در نتیجه خیلی هم ادعایمان میشود.

  نظرات ()
مطالب اخیر وبسایت شخصی پنجشنبه ۱۳٩٤/٢/۱٠ چهارشنبه ۱۳٩٤/۱/٢٦ خودخواهی پنجشنبه ۱۳٩۳/٢/٤ فاصله از مرکز قسمت نبود... ریز می‌بینمت! پنجشنبه ۱۳٩٢/٥/۱٧ فاصله
دوستان من آرزوی آرزو ارکستر صبا فعلا بی‌نام دفتر زندگی من Alt+F9 سطرها و حرف‌ها خوشکده حرفی تازه چشم امید، انتظار و خاطره از نگاه من Agir Law خچاو راه پیشِ رو راز ماه نامه هایی که هرگز خوانده نمی شوند درست پیش از پریدن پروانه ها This Is The First !!! من خودم ساروی ریکا!!! هارمونی خیال کلوپ موسیقی قم سایت تخصصی ویولن بزرگترین آرشیو نت موسیقی بزرگترین وبلاگ تخصصی ویولن بانک دانلود کتابهای الکترونیکی مرجع دانلود کتابهای الکترونیکی جزوات رشته مهندسی نرم افزار دانلود رایگان کتاب‌های صوتی پرتال زیگور طراح قالب